از زندگی کنار تو خسته شدم

عشقی که همیشه نیست و گاهی هست

 همسایگی با اهل هنر آسان نیست

آواز دهل شنیدن از دور خوشست

مثل بارون می ری و مثل رود

آخرش به دریا بر می گردی

من به احساس تو ایمان دارم

تو به آغوش من عادت کردی

محکوم به تنهایی و تردید و سکوت

محکوم به روزای سیاه و سردیم

میشد که کنار هم بمونیم اما

ما پشت همو همیشه خالی کردیم

من یه زنم همین...

تو دست من گلو تو دست تو تفنگ

تنها بشین و با احساسمون بجنگ

تو مرد جنگیو ،من یه زنم همین

چشماتو واکنو ،احساسمو ببین

شبهای من پر از کابوس رفتنت

خون و گلوله و زخمای رو تنت

من زنده می مونم ،با زخم،با ترک

با خاطراتمون مرزای مشترک

عشق یه زن به مرد ،این نابرابره

معلومه آخرش جنگو کی می بره

سمانه مهربانی